De crisis die is jarig en dat vieren wij.

woensdag 27 februari 2013

 

 

 

Een omslagpunt waarbij de conjunctuurgolf een neerwaartse beweging maakt. Dat zinnetje, die vieze woorden, zorgde een aantal jaren terug voor een verandering; van nuchtere en vooral gezellige persoonlijkheden naar onnodige zwartgalligheid.

Onderdeel van het rijke westen, ons Nederland. Daar waar we bekend staan om onze ‘broodjes voor onderweg’ oftewel ‘La gierigheid’. Een land van centenkakkers, dropjes en eigenwijze zeikerds.

 Eén woord is er maar voor nodig. Gooi het woord ‘crisis’ in het landje der klompen en ze kruipen massaal onder bed van angst, beginnen met het graven van een graf en een nationale aardverschuiving is waarneembaar.

Terwijl de portemonnees nog even vaak worden opengemaakt, de vakanties begin januari al geboekt zijn en de munten nog net zo hard doorrollen, wordt het geklaag in Nederland erger dan de financiële toestand zelf.

De media staan op luidspreker en rewind. Als een stel op de kast gejaagde kleuters bijten wij ons vast in de informatie die ons gegeven wordt. Zonder enige vorm van nadenken. Het is crisis en de vlaggen hangen uit. Halfstok welteverstaan.

De neiging hebben om iemand kei hard in zijn of haar gezicht te slaan is me afgelopen jaren vaker overkomen dan voorheen. Zin hebben om mensen te meppen is niet iets waar je trots op moet zijn, maar momenteel eerder een natuurlijke drang.

“De boodschappen worden duurder”, zeggen zij. Zij, die te lui zijn voor een moestuin, zich schamen in de Aldi en constant veel te veel kopen. Stop met het feeden van je kind en bespaar hem en jezelf een obesitasje of 2. Zo bezuinig jij op je boodschappen én je zorgverzekering. Ka-ching.

Het politieke besluit om de werkpaarden te laten zwoegen tot ze al kromlopend op hun 67e aan hun pensioen kunnen beginnen, deed de boel nog luider doen donderen. Jezelf gek maken over iets wat in de verre toekomst pas van toepassing is wordt niet per se aangeraden door de cardioloog. Gelukkig behoor ik tot de categorie: ‘werken tot je dood’ en heb ik geen tijd om te klagen…

Wat ik dus wil zeggen, het kan ook anders. Minder tijd verspillen aan zeuren en meer besteden aan die glimlach van je. Zie de spaarpot als halfvol in plaats van halfleeg.

Hang die vlaggen uit, voluit.

Wie is Ingèr Vierhout ?

 

Ingèr Vierhout is de trotse eigenaar van ‘ingerisdoloponzin.wordpress.com’. Ze is een creatieve en leergierige (3e jaars) Communicatie studente aan de Fontys Hogescholen in Eindhoven. Momenteel volgt ze de minor EventManagement aan de HAN in Nijmegen.  Wijs worden, genieten en zich vooral niet te druk maken is haar op het lijf geschreven. 21 jaar en de wereld aan haar voeten. 

 

ingerisdoloponzin.wordpress.com/

More Columns