De economische crisis voorbij in zes maanden!

donderdag 03 mei 2012

De oplossing voor de economische crisis ligt volgens mij niet meer in de handen van economen en financiële experts. Sinds 2009 is het alleen maar kommer en kwel wat ik hoor, het is een opeenvolging van negatieve berichtgevingen en doemscenario's. Ik kan zelfs voorspellen dat als we op deze wijze doorgaan, we zeker ook de vierde- en vijfde economische dip krijgen. Het verbaast mij dan ook steeds weer dat we heilig in deze experts blijven geloven en niet open staan voor andere ideeën. We gaan klakkeloos op de stroom mee en durven niet meer te kijken of er alternatieven zijn.

Volgens, onder andere politici, wordt 2012 een nog zwaarder jaar dat ons allen zal raken! Welk signaal geef je hiermee af en wat is het effect van zo'n voorspelling? We investeren steeds meer in negativiteit, angst en paniek. Ik heb als kind al geleerd dat alles wat je aandacht geeft, dat groeit! Bijzondere tijden vragen om een bijzondere benadering. Oude methodieken blijken telkens weer niet toereikend of juist averechts te werken.

Ik word steeds meer fan van de uitspraken van Einstein, simpel maar met een grote betekenis. Bijvoorbeeld kunnen we een probleem oplossen met dezelfde gedachten/mindset als waar we het probleem mee gecreëerd hebben? Of als we steeds meer investeren in dezelfde aanpak, kunnen we dan toch een ander resultaat verwachten?

Als je dit zo leest, zeg je al gauw ‘nee, natuurlijk niet'! En toch is dit precies wat we steeds met elkaar doen! We houden zo vast aan oude ingesleten denkpatronen, dat we geen oog meer hebben voor andere mogelijkheden. Onder ‘normale' omstandigheden werken ze wellicht, maar in bijzondere tijden zoals onze huidige tijd werken deze oude patronen als een grote rem.

Net als Einstein hou ik van simpel, dat spreekt mij het meeste aan. Als ik kijk naar de crisis, dan ligt er zeker een economische uitdaging die vraagt om een fundamentele oplossing. Laten we stellen dat deze uitdaging 20% van het totale probleem omvat, de andere 80% bestaat voornamelijk uit paniek en angst die de economie behoorlijk negatief beïnvloeden. De Corporate Mindset van Europa bestaat uit angst en paniek. Met de Corporate Mindset bedoel ik de gemiddelde mindset/overtuiging van de Europese burger en organisaties over de economie. Deze staat zeker niet in de stand ‘Vertrouwen'!

Wat mij blijft verbazen is dat onze politici en de diverse instanties deze angst alleen maar verder aanwakkeren. Het is net alsof ze aandelen in angst hebben. Pensioenen worden verlaagd, renteaftrek van huizen staat ter discussie, het inkomen neemt in 2012 meer af dan verwacht (Nibud), KPN geeft een winstwaarschuwing, beurzen die bij elk negatief bericht of zelfs verwacht negatief bericht paniekerig reageren en ga zo maar door. We creëren steeds meer een negatieve spiraal.

Ook als ik kijk naar de rol van de media, die zo het schijnt alleen maar aandacht heeft voor negatieve en economie ondermijnende berichtgevingen. Ik heb wel eens gehoord dat journalisten tijdens de journalistieke opleiding leren dat goed nieuws geen nieuws is. Deze opvatting zie je zeker terug in alle soorten media. Als ik bijvoorbeeld een willekeurige krant pak en ik ga deze screenen op basis van artikelkoppen, dan blijkt 60 tot 70% van deze koppen negatief te zijn. Dat is de informatie die we dagelijks over ons heen krijgen. Geeft dat ons weer vertrouwen? Zeker niet! Wellicht is de markt voor negatief nieuws interessanter en neemt dat gretig aftrek van ons allemaal.

Ik vraag me weleens af of journalisten zich werkelijk realiseren welke impact zij hebben op het gevoel/gedachten van de samenleving. Datzelfde geldt voor politici. Zijn zij zich voldoende bewust van hun impact? Ik noem dat Leadership Impact Awareness en het blijkt dat veel leiders zich onvoldoende of totaal niet bewust zijn van de impact die zij hebben. Ik schat tevens in dat zij zelf persoonlijk weinig hinder ervaren van hetgeen ze communiceren. Ze hebben dus vanuit hun comfortabele positie makkelijk praten.

Daarnaast heb ik de afgelopen jaren heel veel azijnzeikers en advocaten van de duivel gesproken. Het zijn mensen waar ik in ieder geval geen energie van krijg. Ze vinden het blijkbaar geweldig om alleen maar de problemen boven water te halen en de meest negatieve scenario's te bedenken. Ze bedoelen het natuurlijk goed, althans dat vertellen zij erbij.

Dan heb je ook nog de kredietbeoordelaars, welk doel streven zij op dit moment na met het afwaarderen van de kredietwaardigheid. Onder ‘normale' omstandigheden' dienen zij wellicht een nuttig doel, maar in deze bijzondere tijden ondermijnen zij echter het herstel van de economie. Zeker op de manier waarop zij communiceren. Welke macht bezitten zij, wie heeft hen dat gegeven en waar is deze macht op gebaseerd? Net toen ik mijn weblog had geschreven kwam de VPRO met een interessante documentaire over 'De macht van de rating agencies'. Een link die ik mijn lezers niet wil onthouden via Tegenlicht

Zijn angst en paniek de stimulerende motor van het herstel van de economie? Nou ik geloof daar niet in. Met mij is er een groeiend aantal mensen in de samenleving die de negativiteit meer dan zat zijn en dringend behoefte hebben aan meer positiviteit. En daar zit nu net de oplossing.....

De crisis is, zoals ik eerder aangaf, in belangrijke mate een emotioneel en mentaal probleem (angst en paniek). Ik vraag me al heel lang af waarom men dan ook niet in dit aspect investeert. Laten we in plaats van bezuinigen eens het woord slim investeren gaan gebruiken! Deze eenvoudige wijziging van woordkeuze geeft in ieder geval mentaal weer enige ruimte en vanuit ruimte kunnen weer kansen gecreëerd worden. Het voelt in ieder geval een stuk positiever. Toch?!

Mijn oplossing voor de crisis is simpel. Als politici, media, kredietbeoordelaars en andere instanties zes maanden lang geen negatieve berichten communiceren over de economie, maar voornamelijk gaan focussen op positieve ontwikkelingen, die nu weinig tot geen aandacht krijgen, dan is de crisis naar mijn overtuiging opgelost. Uiteraard is het wel zaak dat op de achtergrond de nodige zaken gerepareerd worden die noodzakelijk zijn.

Toon lef en ga gewoon weer investeren en help elkaar! Gun de ander wat, zodat we met elkaar weer kunnen gaan bouwen.

Dus 2012 wordt een topjaar, het is maar waar je in wilt geloven en .... investeren!

Wie is Ruud de Smit?

Als telg uit een mariniersgezin was het bijna vanzelfsprekend dat Ruud marinier zou worden. Het avontuur en de ultieme fysieke en mentale uitdagingen hadden een grote aantrekkingskracht op hem. Bij het Korps Mariniers leerde hij onder andere dat je veel meer kunt, dan dat je denkt. Grenzen verleggen, doorzetten en het ondenkbare, juist mogelijk maken hebben een grote invloed gehad op zijn leven. Ook op sportief gebied heeft hij zichzelf fysiek en mentaal tot het uiterste uitgedaagd. Zo heeft hij gebokst, diverse marathons gelopen en zelfs de hele triathlon in Almere volbracht. Een ultiem avontuur dat slechts weinigen aangaan.

Ruud is zijn loopbaan begonnen binnen de ICT en gooide na enkele jaren het roer compleet om. Na zijn studie HBO belandde hij in het HRM-vak eerst in loondienst, later als zelfstandig interim manager. Ruud heeft vooral veel ervaring opgedaan met verander- en ontwikkelprocessen binnen organisaties. Zowel persoonlijk als beroepsmatig speelden en spelen de mentale aspecten van ontwikkel- en veranderprocessen altijd een grote rol. Vanuit zijn positieve mentale instelling heeft hij door de jaren heen geleerd om bewust ‘anders' te kijken en tegenslagen juist als uitdaging te gaan zien. Juist de bewustwording dat je altijd kunt kiezen hoe je naar zaken kijkt hebben geleid tot het gedachtegoed Kansdenken. ‘Ik heb persoonlijk ervaren dat vooral het stimuleren van wat mensen goed kunnen en goed doen, juist een vruchtbare setting creëert voor de groei en (talent)ontwikkeling. Daarnaast ontwikkel ik innovatieve concepten/projecten met als doel het beste uit mensen en organisaties te halen. Zoals o.a. het Medewerker Inspiratie Onderzoek, Duurzame Arbeidsmobiliteit en Positieve Sportbeleving‘ aldus de Smit

www.svelar.nl

More Columns